ก็แค่เวลา…ที่ต่างกัน

ห่างหายไปนานนะครับ(คำนี้หลังมาทุกที) นักบลอคทั้งหลาย 55

ตอนนี้ผมได้กลับมาจับ “กันพลา(Gunpla)” ที่ย่อมาจาก”กันดั้มพลาโม (Gundamplamo)” ที่ย่อมาจาก “กัันดั้มพลาสติกโมเดล(Gundam Plastic model)” อีกที หลังจากที่ไม่ได้สัมผัสมันมาสิบกว่าปี ถ้าจำไม่ผิดครั้งสุดท้ายน่าจะประมาณ 15ปีมาแล้ว ที่เลิกเล่นเพราะไม่มีที่จะให้มันอยู่ จากครั้งที่จะซื้อหามาต่อเล่นได้ ต้องรอเงินแต๊ะเอียตอนตรุษจีน ถึงจะซื้อได้ซักหนึ่งตัว มาวันนี้พอจะจัดหามาเล่นได้ไม่ลำบาก เลยตัด(สิน)ใจซื้อมาทำให้เราได้กลับมาเจอกันอีกครั้งนึง คิดอยู่นานเหมือนกันว่าจะเริ่มตัวแรกดีมั้ย เพราะรู้นิสัยตัวเองว่าเริ่มแล้วมักจะหยุดไม่ค่อยอยู่ แต่ด้วยความที่ว่าถามคนขายแล้วรุ่นนี้มันนานๆออกที ก็เลยเอาวะ จัดมาหนึ่งตัว เป็นไปตามคาดต่อเสร็จตัวที่หนึ่งก็อยากมีตัวที่สองตามมาทันที และคงจะได้มันมาในไม่กี่วันนี้

ถึงเวลาจะห่างกันนับสิบปี แต่ความสุขในการได้หยิบจับของเล่นของผมยังคงอยู่กับผมเสมอไม่หนีหายไปไหน เหมือนเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนานถึงแม้ว่าจะจำความรู้สึกครั้งแรกที่ได้ของเล่นชนิดนี้มาได้ไม่ถนัดนัก แต่คาดว่าคงไม่ต่างจากอารมณ์ในครั้งนี้เท่าไร จำได้ว่าตัวแรกที่ได้ต่อ มันมั่วมากแกะทุกชิ้นออกมากองอย่างไม่มีระบบ เพราะเคยชินกับหุ่นยนต์ประเภทของแถมจากขนมต่างๆ ที่มีชิ้นส่วนไม่กี่ชิ้น มาเจอจำนวนชิ่นชนาดนั้นเข้าก็งงไปเหมือนกัน แต่ตอนนี้เราทำอย่างมีระบบระเบียบเป็นขั้นเป็นตอนมากขึ้น ซึ่งมันก้แน่อนอยู่แล้ว แต่ยังไงความสนุกของการได้ตัดได้ประกอบทั้งหมดก็ยังอยู่อย่างครบถ้วน ต่อเสร็จก็เอามานั่งทำท่านู้นท่านี้อยู่เป็นชั่วโมง โชคดีที่สมัยนี้กล้องสมัยนี้มันมีมาพร้อมกับโทรศัพท์เราก็เลยได้ถ่ายเก็บไว้ดูเล่นได้ตามสมควร

ใครจะบอกว่าเวลาเปลี่ยนคนเปลี่ยน ผมว่ามันคงเป็นเรื่องบางเรื่องของแต่ละคนมากกว่า หรืออาจจะเป็นอย่างที่เค้าบอกกันอีกว่า”สันดอนขุดได้แต่สันดานมันขุดไม่ได้” ไอ้เรื่องบ้าบอแบบเด็กๆของผมคงถือว่าเป็นสันดานที่จะยังคงอยู่กับผมไปตลอดกาล

Advertisement